Czym jest insulinooporność? Insulinooporność – diagnoza, przyczyny, objawy i leczenie.
Dzisiejszy odcinek nagraliśmy w gabinecie dietetyka, Aleksandry Cwener w Krajence (woj. wielkopolskie).
Często towarzyszy ci zmęczenie i senność po posiłkach? Masz problemy z koncentracją? Jeśli do tego masz nadwagę bądź borykasz się z otyłością możesz mieć insulinooporność.
W dzisiejszych czasach sporo osób cierpi na nadwagę i ma problem z otyłością. Jednym z powodów, przez które w organizmie odkłada się nadmiar tkanki tłuszczowej jest właśnie insulinooporność. Jednak po kolei, najpierw należy odpowiedzieć na kilka, podstawowych pytań.
Czym jest insulina?
Trzustka produkuje insulinę, której podstawową funkcją jest zmniejszanie poziomu cukru we krwi. W praktyce wygląda to tak, że w momencie spożycia pokarmu złożonego z węglowodanów wzrasta poziom cukru we krwi. Trzustka zaczyna produkcję insuliny, która cząstki glukozy (energii) transportuje z krwią do komórek organizmu.
Czemu wysoki poziom insuliny jest niezdrowy?
Wysoki poziom insuliny uniemożliwia powstawanie drugiego hormonu – glukagonu – który działa przeciwnie do insuliny. Glukagon odpowiada za proces spalania zapasów energii. I tak, gdy insulina stale utrzymuje się na wysokim poziomie, glukagon jest na niskim – tym samym energia odkłada się w tkance tłuszczowej prowadząc do nadwagi i otyłości.
Objawy insulinooporności to:
problemy z wagą – tycie, zwłaszcza „brzuszne”
„zachcianki” jedzeniowe, ciągła ochota na jedzenie
wysokie ciśnienie tętnicze
bóle głowy
senność
zaburzenia koncentracji
zaburzenia snu
zmęczenie
Należy jednak pamiętać, że nie u wszystkich cierpiących na insulinooporność pojawią się objawy. Dodatkowo, nie zawsze to sylwetka może motywować do postawienia takiej diagnozy.
Jak zdiagnozować insulinooporność?
Nie istnieje jedno badanie, które diagnozuje insuliooporność. Często przebiega ona niezauważona, gdyż albo nie daje o sobie znać, albo wysyła tylko pojedyncze sygnały. Jednak, aby potwierdzić podejrzenia lekarz może zlecić badanie:
profilu lipidowego
badanie na Hs-CRP
Gdy choroba posunęła się już daleko w skutkach i jest w zaawansowanym stadium lekarz zleca badanie:
poziomu glukozy na czczo
tolerancji glukozy OGTT
poziomu insuliny
Diagnoza i co dalej? – leczenie insulinooporności
Po usłyszeniu diagnozy nie pozostaje nic innego, jak zmiana stylu życia. Jeśli do tej pory twoja dieta była niezdrowa, ruch nie był twoim nawykiem, a regularny sen raczej ci się nie zdarzał, to czeka cię sporo pracy. Aby organizm to wytrzymał, zmiany należy wprowadzać stopniowo.
Zmień dietę
Przede wszystkim należy zadbać o zmianę nawyków żywieniowych. Insulinooporni powinni spożywać składniki, które nie będą powodowały dużych i niepotrzebnych wyrzutów insuliny. Zrezygnuj z żywności przetworzonej, słodyczy, białego pieczywa, makaronu, ryżu, soków owocowych, alkoholu, a także słodzonej kawy i herbaty.
Bądź aktywny
Należy pamiętać, że aktywność fizyczna jest bardzo ważna w leczeniu insulinooporności. Warto jednak pamiętać, aby była dopasowana do indywidualnych możliwości. Już 150 minut tygodniowo umożliwi spalanie zbędnej tkanki tłuszczowej. Zacznij od łagodnych treningów, stopniowo wydłużając czas aktywności. Wybierz taką aktywność, która sprawia ci przyjemność – to nie może być coś, czego nie lubisz – wtedy niepotrzebnie wzrośnie poziom kortyzolu (hormon stresu) uniemożliwiając spalanie.
Właściwy relaks i sen
Odpoczynek jest również bardzo ważny w leczeniu. Musisz mieć czas dla siebie. Zadbaj także o regularny, systematyczny i długi sen. Śpij 8 godzin i poczuj się dobrze!
strona www.aleksandracwener.pl
![](https://s2.save4k.ru/pic/-nKrjDGxrvA/maxresdefault.jpg)