Մենք ապաշխարհում ենք այսպես, ամեն օր, ամեն օրը մեր արթնանում ենք ապաշխարհության ձգտումով ենք արթնանում, որ նոր մարդ լինենք, մաքուր ու սուրբ լինենք։ Բայց հաջորդ վայրկյանին՝ նորից սայթաքում ենք։ Ինչու՞։ Որովհետև սովոր չենք անտեսանելի աչքերից ամաչել։ Մենք սովոր ենք ֆիզիկական ներկայությունից ամաչել։ Եվ երբեմն այդ ներկայությունն էլ մեզ չի ստիպում, մեղքը չգործենք։ Դրա համար ասում է, որ Աստված սկզբից ձեզ չկոչեց պղծության, այլ սրբության և եթե մենք անարգում ենք՝ մարդուն չենք անարգում Աստծուն ենք անարգում, սիրելիներ։ Ուրեմն տեսեք սարսափելին՝ Աստծուն ենք անարգում։ Եթե մենք կարծենք, որ Աստծուն պետք է բարձրաձայն հայհոյենք, մերժենք, որ սա լինի անարգանք՝ սխալվում ենք։ Անհավատ մարդը չի գիտակցում, որ ինքը սուրբ հոգու տաճար է, ինքը Աստծո պատկերով ու նմնաությամբ ու սրբությամբ ստեղծված է։ Իհարկե և պետք է այդ սրբության մեջ ապրել։ Այդ մենք, հավատացյալներս, քրիստոնյաներս ենք գիտակցաբար պղծում այդ տաճարը։
#եկեղեցի #հայաստան #հոգեւոր #սեր #երեւան #աղոթք #հավատք #armenia #shorts #yerevan
![](https://s2.save4k.ru/pic/GiNNacxiE1c/maxresdefault.jpg)