غزل شماره ۶۳: روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست
غزل شماره ۶۴: اگر چه عرض هنر پیش یار بیادبیست
غزل شماره ۶۵: خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست
غزل شماره ۶۶: بنال بلبل اگر با منت سر یاریست
غزل شماره ۶۷: یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست
غزل شماره ۶۸: ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست
غزل شماره ۶۹: کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست
غزل شماره ۷۰: مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست
غزل شماره ۷۱: زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست
غزل شماره ۷۲: راهیست راه عشق که هیچش کناره نیست
غزل شماره ۷۳: روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست
غزل شماره ۷۴: حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست
غزل شماره ۷۵: خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست
غزل شماره ۷۶: جز آستان توام در جهان پناهی نیست
غزل شماره ۷۷: بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت
غزل شماره ۷۸: دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت
غزل شماره ۷۹: کنون که میدمد از بوستان نسیم بهشت
غزل شماره ۸۰: عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
غزل شماره ۸۱: صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت
غزل شماره ۸۲: آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت
غزل شماره ۸۳: گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت
غزل شماره ۸۴: ساقی بیار باده که ماه صیام رفت
غزل شماره ۸۵: شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت
غزل شماره ۸۶: ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت
غزل شماره ۸۷: حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت
غزل شماره ۸۸: شنیدهام سخنی خوش که پیر کنعان گفت
غزل شماره ۸۹: یا رب سببی ساز که یارم به سلامت
غزل شماره ۹۰: ای هدهد صبا به سبا میفرستمت
غزل شماره ۹۱: ای غایب از نظر به خدا میسپارمت
غزل شماره ۹۲: میر من خوش میروی کاندر سر و پا میرمت
غزل شماره ۹۳: چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت
![](https://s2.save4k.ru/pic/QnhMbE-VLtQ/maxresdefault.jpg)