انتخابات در ایران تیر ماه 2583 شاهنشاهی برابر با 1403 خورشیدی
در روز آدینه پانزدهم خرداد ماه برابر با 5 جولای 2024 انتخابات ریاست جمهوری در ایران برگزار شد. اعوان و انصار جمهوری اسلامی آنچه رخ داد را انتخابات می نامند. اما در واقع این انتخابات نیست بلکه یک رفراندوم بود که آیا مردم ایران موافق یا مخالف رژیم اسلامی در ایران هستند. مردم ایران آشکارا و به روشنی با نرفتن به حوزه های رای گیری نشان دادند که جمهوری اسلامی را نمی خواهند. آنچه که انتخابات می توان نامید، می توان با نگاهی به انتخابات بریتانیا دریافت. در بریتانیا انتخابات برای پارلمان برگزار شد. حزب محافظه کار که تا روز گذشته ریشی سوناک نخست وزیر را از این حزب برگزیده بود، اکثریت خود را از دست داد. دستاورد انتخابات این بود که حزب کارگر اکثریت را در پارلمان به دست آورد و نخست وزیر نوین بریتانیا آقای استارمر از این حزب برگزیده شد.
واقعیت این که حزب کارگر اکنون اکثریت را در پارلمان دارد بدین چم نیست که تنها نخست وزیر و دولت تغییر یافته است، بلکه بدین چم است که کاملا سیاستی نوین متفاوت با آنچه که تاکنون بوده، برقرار خواهد شد. بسیاری از رای دهندگان بریتانیایی از وضعیت اقتصادی در کشور ناخرسند هستند، قدرت خریدشان پیوسته کمتر شده است، و به شمار کسانی که زیر خط فقر زندگی می کنند، روز به روز افزوده شده است. بسیاری از کمپانی ها به سبب برکسیت یعنی بیرون رفتن بریتانیا از اتحادیه اروپا با دشواری ها و سختی ها بسیار روبرو شدند و ناچار اعلام ورشکستگی کردند. سیستم بهداشت و درمان بریتانیا دیگر هم کارا نیست. قول هایی که حزب محافظه کار به مردم داد که اقتصاد بریتانیا زمانی که بریتانیا از اتحادیه اروپا خارج شود شکوفا خواهد شد زمانی و سیستم خدمات درمانی با پول هایی که دیگر با خروج از برکسیست به بروکسل پرداخته نخواهد شد، مدرن و کارا خواهد گردید، نشان داد که این یک توهم و ایلوزیونی بیش نبود. مردم انگلستان دریافتند که حزب محافظه کار به آنها دروغ گفته است و بدین روی حزب کارگر را روی کار آوردند و به آنان رای دادند.
اگر این را با انتخابات مسخره ای که در ایران برگزار شد، بسنجیم، می بینیم که به ایرانیان می باید فرصتی داده می شد، رییس جمهوری را برگزینند که سیاستی را اعمال کند که با آنچه که تاکنون در ایران گذشته بود متفاوت باشد. وضعیت اقتصادی ملت ایران بسیار غم انگیز است، بیش از ده میلیون تن از جمعیت ایران در فقر مطلق و گرسنگی زندگی می کنند. قول هایی که رژیم اسلامی به ملت ایران درباره حق و عدالت داد، اینهم توهمی بیش نبود. مردم ایران دریافتند که رژیم اسلامی فقط به آنان دروغ می گوید و اگر مردم ایران می توانستند انتخاب نمایند بی درنگ این ملت به جان آمده این رژیم را بر می انداخت.
به جای یک انتخابات، در ایران سیرک انتخاباتی برگزار می شود که در آن اشخاصی کاندید می شوند که پیشتر رهبر رژیم اسلامی آنان را دستچین کرده است و پیشتر به رهبر قول داده اند که در سیاست کنونی رژیم، تغییری ندهند. برای اینکه مطمین باشند که یک رییس جمهور تغییری در سیاست رژیم نمی دهد و در وضعیت زندگانی مردم و کشور تغییری داده نمی شود، بر پایه به اصطلاح قانون اساسی جمهوری اسلامی باید هر گونه تصمیمی از تصویب رهبر بگذرد.
مسعود پزشکیان در پیام خود پس از پیروزی خود در امتداد دروغ های انتخاباتی گفت که این تازه آغاز همراهی ماست. مسیر دشوار پیش رو جز با همراهی، همدلی و اعتماد شما هموار نخواهد شد، دستم را به سوی شما دراز می کنم و به شرافتم سوگند می خورم که دراین راه تنهایتان نخواهم گذاشت، تنهایم نگذارید. این به چه معنا است؟ پزشکیان می خواهد ملت ایران را دوباره در این ایلوزیون این توهم را قرار دهد که اگر تنفر خود را از رژیم اسلامی کنار بگذارند و دولت اسلامی را دنبال کنند، آنگاه همه دشواری ها از میان برداشته خواهد شد. یعنی بانوان ایران مبارزه علیه حجاب اسلامی را کنار بگذارند و حجاب اسلامی بر سر کنند، کارگران از دستمزد خود چشم پوشی کنند و دهان خود را ببندند و بازنشستگان هم چنان بدون حقوق بازنشستگی گرسنگی بکشند و دیگر تظاهرات نکنند.
و برای اینکه مردم ایران بدانند که در بر روی همان پاشنه است در روز پنجشنبه 14 تیر ماه حکم اعدام شریفه محمدی فعال کارگری در دادگاه انقلاب اسلامی رشت داده شد. این حکم اعدام از سوی دادگاه انقلاب اسلامی رشت صادر شده است و با این، انقلاب اسلامی، درازترین انقلاب جهان شده است که پایان آن معلوم نیست که به این پدیده « انقلاب مداوم » می گویند.
هدف انقلاب مداوم، ایده کارل مارکس، این بود که بورژا – سرمایه داری را از میان بردارند و انقلاب را به سراسر جهان صادر کنند. این همان پایه و اساس رژیم اسلامی است. ویران ساختن سیستم سرمایه داری جهانی و نابود ساختن امریکا و اسراییل. برای اینکه این هدف ها به انجام برسد، جمهوری اسلامی همدستانی در سراسر جهان دارد و همدستان خود را در شبکه بین المللی چپی ها مانند کوبا، ونزویلا، کره شمالی و حزب های چپ.در اروپا و امریکا ردیف کرده است. هم چنین همکاری با ولادیمیر پوتین که به نابود ساختن سیستم سرمایه داری غربی می انجامد. پوتین نخستین کسی بود که به پزشکیان تهنیت گفت و همکاری تنگا تنگ میان روسیه و ایران را پیشنهاد کرد تا مسایل بین المللی را از دیدگاه خودشان حل کنند که به چم نابود ساختن دنیای سرمایه داری غرب است. برای مردم ایران این چشم انداز بسیار تلخ و ناگوار است. درآمد نفت که باید بی درنگ در ایران سرمایه گذاری شود، هم چنان برای گروه های تروریستی حوتی و حماص و حزب الله هزینه می شود.
کسی که در رژیم اسلامی، راستای سیاست رژیم را در کنار رهبر تعیین می کند، کسی مانند محمد مخبر است که معاون رییسی بود و هموند مجمع تشخیص مصلحت نظام می باشد. محمد مخبر معاون سیاسی دفتر رییس جمهور در 4 و پنجم ژوییه 2024 برابر با 13 و 14 تیر ماه در بیست و یکمین نشست نخست وزیران کشورهای هموند سازمان همکاری
![](https://s2.save4k.ru/pic/TjWn3s5kRx4/maxresdefault.jpg)