غزل شماره 35 دیوان حافظ
برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست
مرا فتاد دل از ره تو را چه افتادست
میان او که خدا آفریده است از هیچ
دقیقهایست که هیچ آفریده نگشادست
به کام تا نرساند مرا لبش چون نای
نصیحت همه عالم به گوش من بادست
گدای کوی تو از هشت خلد مستغنیست
اسیر عشق تو از هر دو عالم آزادست
اگر چه مستی عشقم خراب کرد ولی
اساس هستی من زان خراب آبادست
دلا منال ز بیداد و جور یار که یار
تو را نصیب همین کرد و این از آن دادست
برو فسانه مخوان و فسون مدم حافظ
کز این فسانه و افسون مرا بسی یادست
با صدای گرم و خوانش صحیح استاد موسوی گرمارودی
واقعیت مطلب آن است که یادگیری خوانش صحیح شعر، یکی از اصلی ترین و ضروری ترین کارهایی است که شما باید انجام دهید. یادگیری خوانش درست شعر، کمک فراوانی به فهم معنای شعر می کند و به مرور زمان، اعتماد به نفس شما را هم افزایش می دهد. خوانش درست شعر، از آنجا که فهم معنای شعر وابسته به خوانش درست آن است، اگر از این مهارت بی بهره باشید، درک مفهوم اصلی شعر تقریبا غیرممکن است.
دکتر موسوی گرمارودی از جمله ی افرادیست که میتوان برای خوانش صحیح اشعار بی بدیل حضرت حافظ به ایشان اقتدا کرد
#پادکست_صوتی #کتاب_رایگان #کتاب_صوتی #حافظ #حافظخوانی #حافظ_خوانی #موسوی_گرمارودی #فال #فال_حافظ
![](https://s2.save4k.ru/pic/U_RN6csuMCs/maxresdefault.jpg)