Kościół świętego Kazimierza w Kartuzach – rzymskokatolicki kościół parafialny, wcześniej ewangelicki, znajdujący się w Kartuzach, w województwie pomorskim. Należy do dekanatu Kartuzy diecezji pelplińskiej.
Świątynia została wzniesiona w latach 1885-1887 (względnie 1883) w stylu neogotyckim jako kościół ewangelicki. Kamień węgielny położył superintendent D. Taube w 1886 roku. Kamień ten zachował się do dnia dzisiejszego i znajduje się w najniższej partii wieży od strony wschodniej. Budowlę wzniesiono ją z czerwonej cegły. Świątynia nakryta jest miedzianą blachą. Budowla posiada wieżę o wysokości 50 metrów z zegarem. Wysokie okna kościoła (10 ostrołukowych i 2 okrągłe) są ozdobione witrażami, przedstawiającymi głównie apostołów. Kościół posiada jedną nawę, jego wnętrze nakryte jest drewnianym stropem.
W okresie II Rzeczypospolitej kościół był we władaniu parafii liczącej w 1937 roku 487 wiernych i należącej do Superintendentury Kartuzy Ewangelickiego Kościoła Unijnego. Ostatnim pastorem był Werner Müller.
1962 r.
Poświęcenie nowego ołtarza i tabernakulum. Ustawienie dwóch
ołtarzy bocznych z dwoma stylizowanymi ażurowymi retabulami:
w jednym olejny obraz z przedstawieniem Matki Bożej
Ostrobramskiej, w drugim – obraz półpostaci Jezusa Chrystusa - ołtarz
Najświętszego Serca Jezusa.
14 grudzień 1969 r.
Poświęcenie przez bp ordynariusza chełmińskiego ks. Kazimierza
Józefa Kowalskiego nowego ołtarza soborowego zwróconego
w stronę wiernych w specjalnie w tym celu przebudowanym
prezbiterium. Usunięcie ambony z ośmiokątnym baldachimem,
nadwieszonej z prawej strony łuku tęczowego, a wykonanej
w warsztacie stolarskim Louisa Sokołowskiego.
13 styczeń 1977 r.
Ponowne uruchomienie zegara wieżowego, który niestety w następnych
latach uległ stopniowej dekompozycji, awarii mechanizmu
i całkowitej korozji tarczy.
1 październik 1983 r.
Erygowanie parafii rzymskokatolickiej, której pierwszym proboszczem zostaje ks. mgr Tadeusz Misiorny. W czasie jego posługiwania
zorganizowano życie duszpasterskie parafii, wybudowano i wyposażono dom parafialny i katechetyczny na tyłach kościoła
(1984-1986r.), dobudowano drugą zakrystię od strony pn. - wsch.,
analogiczną do już istniejącej (1991 r.).
1992 – 1993 r.
Kapitalny remont wieży kościoła.
1996 r.
Konserwacja organów.
1997-1998 r.
Odbudowa po pożarze budynku pastorówki i otwarcie
w nim szkoły katolickiej.
1999 r.
Zamontowanie trzech nowych dzwonów z napędem
elektrycznym. Wyłożono też kostkę brukową wokół kościoła.
2000 r.
Uzupełnienie ubytków i rekonstrukcja dwóch witraży bocznychw prezbiterium.
2001 r.
Przełożenie dachu na stronie południowej.
1 lipiec 2003 r.
Proboszczem parafii zostaje ks. dr Ryszard Różycki.
We wrześniu zrealizowano instalację nowego zegara wieżowego
z komputerowo sterowanym mechanizmem wybijającym kwadranse i pełne godziny, nowego napędu elektrycznego dzwonów oraz montaż iluminacji zewnętrznej kościoła.
2004 – 2012 r.
Projekt całościowej modernizacji wnętrza kościoła autorstwa architekta
wnętrz mgr Doroty Żarskiej-Wiśniewskiej. Po akceptacji projektu przez
ks. dr Ryszarda Różyckiego i Jego Ekscelencji Księdza Biskupa
Jana Bernarda Szlagi (1940-2012) oraz Powiatowego Konserwatora
Zabytków p. Iwonę Gołembiowską - rozpoczęły się prace modernizacyjne:
przebudowa prezbiterium, założenie instalacji ogrzewania
podłogowego, ułożenie nowej posadzki z granitu.
Renowacja cegieł w łuku tęczowym i w żebrach sklepienia apsydy.
3 październik 2008 r.
Uroczysta konsekracja kościoła pod przewodnictwem
Jego Ekscelencji Księdza Biskupa Jana Bernarda Szlagi
w 25-lecie parafii i 550. rocznicę urodzin św. Kazimierza.
2018 r.
Ukończenie kapitalnego remontu i rozbudowy organów w kościele parafialnym
Materiały pochodzą z książki autorstwa Doroty ŻARSKIEJ, "Kościół w Rynku, Parafia św. Kazimierza w Kartuzach", Bernardinum 2013
![](https://s2.save4k.ru/pic/b00yn0Cvai4/maxresdefault.jpg)