Nereye aitiz, kökümüzün hayat bulduğu yeri daha ne kadar anlamsız bir hale getireceğiz. Hani her şeye yabancılaşmış, başkalaşan, meselelerin künhüne varmadan yaşayan bizlere hevesimizin biteceğini gösteriyorlardı tam karşıdan. Büyürken düne iftira atıp yarının hayalini kurarken nasıl bir bilinmezliğin ortasında kalacağımızı bilmiyor muyduk? Günlerin denize dökülmesini hiç umursamadan tüm rollerimizi bırakıyorduk kara parçalarında. Belki içimize bir şey doğar da hayatın cümlesini kurabiliriz. Hikâyelerimizi güzelleştirebiliriz. Kaybetsek bile güzel kaybedebiliriz.
Şair: Cahit Zarifoğlu
Yorum: Furkan Özdemir ([ Ссылка ])
Müzik: Ahmed Alshaiba ([ Ссылка ])
Fotoğraf: eberhard grossgasteiger
Cahit Zarifoğlu'nun Şiirler kitabından sf. 379'dan itibaren şiirin dizelerini takip edebilirsiniz. Keyifli dinlemeler diliyorum.
#zahmetvakti #cahitzarifoğlu #furkanözdemir
![](https://s2.save4k.ru/pic/b_4l8HhJEG0/maxresdefault.jpg)