Söz-Müzik: Âşık Veysel
Hazırlayan: Süleyman Şenel
Kalan Müzik YouTube kanalına abone olmak için tıklayın: [ Ссылка ]
▶Şarkıyı Playlist'e Kaydetmek İçin: [ Ссылка ]
Sevgili dinleyicilerim!
Bir para çaldırdım... Onun hikâyesini anladıp, destânı da okuyacağam.
Dohuz yuz gırgda [1940’ta] evvelki arkadaşım İbrahim vardı. Onunla birlikte gezdik, on-on beş sene
beraber… Orda, işte… Tersus’a baktık… Tarsus’da Şadıravanlı (=Şadırvanlı) Han diye bir otele misafir olduk. İkimize ait bir oda verdiler. Anahtar iki tane… Birisi karsonda, birisi bizde… Orda dokuz on gün gader kaldık. Cebimde de 130 lira para var. Yatacāğmız zaman gapıyı kilitliyoruz; elbiseyi soyunup masanın üzerine goyuyoruz. Cüzdan yelēğen cebinde…
Günün birinde, saat 9’da [=21.00'de] başım ağrıdı, yattım. Arkadaş kapıyı üzerime kilitledi; kahveye oturmaya gitti. Aynen soyundum, elbiseyi masanın üzerine goydum... Uyumuşum! Adam gelmiş, parayı almış; cüzdeni tekrer cebime goymuş! Sabahtan kalktım; bakıyım, cüzdan yerinde… Harcamak için ufak para var, açmak da lüzum etmedi.
Orada bir "Karacaoğlan gecesi" yapıyorlar, senede bir defa… Biz de o zamana rastladık, o geceye davet etdiler bizi… Orda çaldık, söyledik. Ordan galkıp Mersin’e gidicâmız zaman beş-on kuruş para verdiler. Onu da paltonun iç cebine goydum; güya cüzdanı çıkarmayım, yankesici felan görer de paramı çalar diyi… Oradan Mersin’e gittik. Mersin’de aynen gene bir oda tuttuk. Orda, akşam oldu, garyolanın üzerine oturdum. Ortalık tenhāleşti. Cüzdanı çıkardım ki ―o parayı görücem, Tarsus’tan aldığım parayı―… Açtım ki bomboş, heç bi şeyi yok. Tabi, gurbet! Parasızlık zor! Benden bir ter yörüdü!
Sabahleyin döndük, Tersus’e getdik. Emniyet Amiri'ne haber vedik. Otel Reisi'ne haber verdik.
― Oğlum, yanınızda yabancı var mıydı?
― Hayır!
― Kapınız açık mıydı?
― Hayır!
― Odanızda yıkık, delik bir yer var mıydı?
― Hayır!
― E nereye getti bu para? Ya paran yoğudu, yoğusa arkadaşında! dediler..
Haklı adamlar. Çünkü doğru dürüst ifāde veremedim. Saat 9’da yattım; arkadaş gapıyı üzerime kilitledi gitti... Onu hatırlayıp söyleyemedim. Söyleyemeyince, tabi bu garere vardılar. Sonradan hatırladım. Söylesem düzme, goşma diycekler, hiç nazar-ı itibara almayacaklar. Bi gün ―para gitti― nasıl olsa tükenecekti bu para; bir destan söylersem, o benimle yaşar, dedim! Şimdi, şiire başladık.
Parça parça olsun paramı çalan
Kimi gerçek dedi kimisi yalan
Dünyada gormedim böyle bir plân
Kapı kitli cüzdan cebde para yok
Gezdim Isdanbul'u İzmir Ankara
Şadıravanlı Han'da galdı bu para
Bu nasıl dalgadır bu ne dübara
Kapı kitli cüzdan cebde para yok
İsa değil goğe çıksın sır olsun
Alanların iki gözü kör olsun
Tersus'da bu desdan hatıra galsın
Kapı kitli cüzdan cebde para yok
Bilsem gelmez idim ben bu Tersus'a
Bu gamlı gonlümü goymazdım yasa
Haber verdim inzibata polise
Kapı kitli cüzdan cebde para yok
Ehl-i dil olanlar asla bunalmaz
Herkesin etdiği yanına kalmaz
Bu ne muammādır heç kimse bilmez
Kapı kitli cüzdan cebde para yok
Olan oldu Veysel boşuna yanma
Sana kim dedi ki uyu uyanma
Silâya gitmeyi severim ammā
Kapı kitli cüzdan cebde para yok
Yapım: Kalan Müzik
Yapımcı: Hasan Saltık, Nilüfer Saltık
Tonmeister: Alican Özbuğutu
Grafik Tasarım: M. Turan Ercan
Redaksiyon: Celal Volkan Kaya
Baskı: Frs
Video: Tristana Film
Bizi takip edin!
[ Ссылка ]
[ Ссылка ]
[ Ссылка ]
[ Ссылка ]
![](https://s2.save4k.ru/pic/eDHb6HFnb_g/maxresdefault.jpg)