غزل شماره ۳۶۴: ما بی غمان مست دل از دست دادهایم
غزل شماره ۳۶۵: عمریست تا به راه غمت رو نهادهایم
غزل شماره ۳۶۶: ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمدهایم
غزل شماره ۳۶۷: فتوی پیر مغان دارم و قولیست قدیم
غزل شماره ۳۶۸: خیز تا از در میخانه گشادی طلبیم
غزل شماره ۳۶۹: ما ز یاران چشم یاری داشتیم
غزل شماره ۳۷۰: صلاح از ما چه میجویی که مستان را صلا گفتیم
غزل شماره ۳۷۱: ما درس سحر در ره میخانه نهادیم
غزل شماره ۳۷۲: بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم
غزل شماره ۳۷۳: خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریم
غزل شماره ۳۷۴: بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
غزل شماره ۳۷۵: صوفی بیا که خرقه سالوس برکشیم
غزل شماره ۳۷۶: دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم
غزل شماره ۳۷۷: ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم
غزل شماره ۳۷۸: ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم
غزل شماره ۳۷۹: سرم خوش است و به بانگ بلند میگویم
غزل شماره ۳۸۰: بارها گفتهام و بار دگر میگویم
غزل شماره ۳۸۱: گر چه ما بندگان پادشهیم
ن
غزل شماره ۳۸۲: فاتحهای چو آمدی بر سر خستهای بخوان
غزل شماره ۳۸۳: چندان که گفتم غم با طبیبان
غزل شماره ۳۸۴: میسوزم از فراقت روی از جفا بگردان
غزل شماره ۳۸۵: یا رب آن آهوی مشکین به ختن بازرسان
غزل شماره ۳۸۶: خدا را کم نشین با خرقه پوشان
غزل شماره ۳۸۷: شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان
غزل شماره ۳۸۸: بهار و گل طرب انگیز گشت و توبه شکن
غزل شماره ۳۸۹: چو گل هر دم به بویت جامه در تن
غزل شماره ۳۹۰: افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن
غزل شماره ۳۹۱: خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن
غزل شماره ۳۹۲: دانی که چیست دولت دیدار یار دیدن
غزل شماره ۳۹۳: منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن
غزل شماره ۳۹۴: ای روی ماه منظر تو نوبهار حسن
غزل شماره ۳۹۵: گلبرگ را ز سنبل مشکین نقاب کن
غزل شماره ۳۹۶: صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن
غزل شماره ۳۹۷: ز در درآ و شبستان ما منور کن
غزل شماره ۳۹۸: ای نور چشم من سخنی هست گوش کن
غزل شماره ۳۹۹: کرشمهای کن و بازار ساحری بشکن
غزل شماره ۴۰۰: بالابلند عشوه گر نقش باز من
غزل شماره ۴۰۱: چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من
غزل شماره ۴۰۲: نکتهای دلکش بگویم خال آن مه رو ببین
غزل شماره ۴۰۳: شراب لعل کش و روی مه جبینان بین
![](https://s2.save4k.ru/pic/fP31sWM2gg4/maxresdefault.jpg)