1. Ինչո՞ւ Ադրբեջանը որոշեց ռազմական գործողությունները սկսել ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերը:
2. Արդյո՞ք դա Ադրբեջանի ղեկավարության միանձնյա որոշման արդյունքն էր, և եթե ոչ, ապա ո՞ւմ համաձայնությամբ և աջակցությամբ Ադրբեջանը սկսեց ռազմական գործողություններ:
Նշված հարցերին պատասխանելու համար նախ անդրադառնանք վերոնշյալ ռազմական գործողություններին նախորդող մի քանի օրերին մի շարք առանցքային պետական-քաղաքական գործիչների հայտարարություններին:
Այսպես.
Աղբյուր` ԱՄՆ Պետքարտուղարության պաշտոնական կայք
30 մարտ 2016
[ Ссылка ]
ԱՄՆ Պետքարտուղար Ջոն Քերին հաստատում է ԱՄՆ աջակցությունը Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությանը:
Աղբյուր` Ադրբեջանի Նախագահի պաշտոնական կայք
31 մարտ 2016
[ Ссылка ]
ԱՄՆ փոխնախագահ Ջո Բայդենը ընդգծում է, որ ԱՄՆ-ն վճռականորեն աջակցում էԱդրբեջանի տարածքային ամբողջականությանը և ինքնիշխանությանը, և որ դա մեծ նշանակություն ունի Միացյալ Նահանգների համար:
Ալիևը նշում է Մինսկի խմբի համանախագահող երկրի նախագահ Բարակ Օբամայի դիրքորոշման կարևորությունը գոյություն ունեցող ստատուս-քվոյի անընդունելի լինելու վերաբերյալ:
Այսինքն, եթե ԱՄՆ նախագահի համար անընդունելի էր ստատուս-քվոյի պահպանումը ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտության կարգավորման տվյալ փուլում, ապա այդ ստատուս-քվոյի փոփոխության միակ ճանապարհը դա պատերազմի վերսկսումն էր:
Փաստորեն, 2016 թ. մարտի 31-ին Ադրբեջանի Նախագահին կանաչ լույս տրվեց վերսկսելու ռազմական գործողությունները Լեռնային Ղարաբաղի դեմ՝ այս բախման մեջ Հայաստանի Հանրապետության ներքաշման մեծ հավանականությամբ, ինչի ուղղակի հետևանքը կլիներ այդ պատերազմի մեջ այլ պետությունների ներգրավումը ևս:
Խիստ տարօրինակ և ստեղծված իրավիճակին ոչ համաժեք կեցվածք դրսևորվեց նաև Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի նախագահ Պեդրո Ագրամունտը, որը ապրիլի 3-ին հանդես եկավ կոչով:
Աղբյուր` ԵԽԽՎ պաշտոնական կայք
[ Ссылка ]
ԵԽԽՎ նախագահ Պեդրո Ագրամունտը «կոչ է անում դուրս բերել հայկական զորքերը Ադրբեջանի օկուպացված տարածքներից` համաձայն ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևերի»:
Սա նշանակում է, որ Եվրախորհրդի բարձրաստիճան պաշտոնյան ապրիլի 3-ին հույս ուներ, որ Ադրբեջանի զինված ուժերը կունենային ռազմական հաջողություններ, կգրավեին տարածքներ, որոնք էլ Եվրախորհրդարանի կողմից կորակվեին իրավաչափ, քանի որ այդ տարածքները որակվում են որպես հայկական կողմից նախկինում օկուպացված:
Եվ այս բոլոր ծրագրերը ձախողեցվեցին հայ հրամանատարների և հայ զինվորների հերոսական դիմադրության և հաղթանակի հասնելու աննկուն կամքի շնորհիվ: Թշնամին ետ շպրտվեց:
![](https://s2.save4k.ru/pic/u-F1WSa9s-c/maxresdefault.jpg)